Zeer gewaardeerde lezers,

met een lichte snik in onze stem, delen wij jullie mede dat we stoppen met deze weblog.

Door onze drukke werkzaamheden en nieuwe studies (heel toepasselijk op het gebied van helivliegerij en spoedeisende medische hulp) hebben we voorlopig geen ruimte meer om zinvolle bijdragen te leveren.

Twee jaar lang hebben we veel vrije uurtjes, geld en energie geïnvesteerd in bergredding.nl, in een poging secure en betrouwbare berichten te publiceren. Het doel: jullie een blik gunnen in de keuken van de bergredding en de Nederlandstalige bergsporter een klein beetje meer risicobewust maken. Of het gelukt is, moet nog blijken :-)

Het was in ieder geval (in)spannend, leerzaam en -ondanks het vaak ernstige karakter van de onderwerpen- ook erg leuk om te doen. En aangezien jullie meer dan 500.000 keer deze url intypten, was de voldoening wederzijds.

Een grote dank aan iedereen die op welke manier dan ook een bijdrage heeft geleverd. En voor de rest: geniet van de bergen!

Wij zijn weg, Michiel en Menno

Allereerst hier twee lijstjes met inhoud van een EHBO-kit zoals de BexMed die (naar IKAR-richtlijnen) adviseert:

http://www.bexmed.de/info_ehs1.html
http://www.bexmed.de/info_ehs2.html

Deze lijstjes wijzigen echter regelmatig en iedereen heeft andere voorkeuren. Met een EHBO-kit is het eigenlijk zo dat je die naar eigen smaak en ervaring samen moet stellen. De kant-en-klare kits, die je in de Nederlandse buitensportwinkel kunt kopen (of beter: die in de States), zijn een goede basis, maar de inhoud is in mijn opinie vaak overdreven en maar deels bruikbaar. Ik zelf heb -na jarenlang toevoegen en weggooien- tegenwoordig in de Alpen altijd het volgende bij me:

Naast een lawinepieper, stalen schep en sonde, het volgende in een handzaam pakket:

-Ibuprofen, Arcoxia (voor de matige pijnbestrijding) en Oxynorm (voor de zwaardere pijnbestrijding).
-Codeïne (is eigenlijk tegen hoest, maar werkt ook wat slaapverwekkend, kan soms handig zijn…)
-Diamox, Nifedipine en Dexamethason (Hoogteziekte-medicatie). Voor de zekerheid, maar eigenlijk alleen nuttig als je ‘langere’ tijd boven pak ‘m beet 3000 meter bent.

Uiteraard geldt voor medicijnen dat je op de hoogte moet zijn van de wijze en dosis van innemen! Indien mogelijk is het handig om een arts te raadplegen voor gebruik (via gsm?).

Verder:
-Tablet druivensuiker (bij ondersuikering)
-Wondverzorging: Betadine, Transparant wondfolie, Compressen, Verbandjes, Pleisters
-Evt. all-in-one emergency bandage (drukverband)
-Evt. Celox Trauma Gauze (ook te gebruiken bij brandwonden)
-Stukje Snogg!
-Vinyl handschoenen
-Driekante doek (handig attribuut voor wondverzorging en geïmproviseerde brancard!)
-indermil wondverklever
-Alcoholdoekje
-ORS (tegen uitdroging)
-Hechtstrips
-Hechtdraad + naald (voor noodgeval wanneer er geen arts kan komen)
-Klein rolletje tape / stuk gaffertape op mijn skistok
-Beademingsmaskertje

Verder:
-2 Alu reddingsdekentjes (één onder het slachtoffer en één ‘boven’)
-Blizzard bag
-2 Chemische warmers (Rubytec)
-Samsplint (om te spalken)
-Thermoskan warme thee (om op te warmen van binnenuit, maar ook om een vocht-warmte-verpakking mee te maken)
-Aansteker
-Mes (ideaal=tool zoals een Leatherman)
-Hoofdlampje (bijv. Petzl elite)
-Telefoon (opgeladen!)
-Flinke dosis improvisatievermogen

En enkel een EHBO-kit bij je hebben voldoet niet, je moet ook weten hoe de inhoud ervan te gebruiken. Dit kan je leren in een van de EHBBO-cursussen van het Alpine Rescue Center. Ervaren bergredders van Air Zermatt leren je daar vanuit de praktijk hoe je doeltreffend eerste hulp geeft bij een bergsportongeval.

Na zijn zeer ernstige bergsportongeluk in 2006 en zijn uitputtende revalidatie de jaren erna, hoorden we de afgelopen tijd weinig van Eric Frankenmolen. Nu weten we waarom: hij was zich aan het voorbereiden op een comeback!

Onder de niet aflatende steun van Dick van Vegchelen, Menno Boermans en Frederike van Dantzig keerde Eric vorige week terug naar zijn thuis: de bergen van Chamonix.

Bij prachtig voorjaarsweer en -we zijn eerlijk- matige sneeuwcondities, draaide Eric zijn eerste skibochten sinds zijn bijna fatale crash op de Tre la Tête.

Wie bekend is met Erics lichamelijke beperkingen veroorzaakt door zijn hersenbeschadiging, zal maar een woord kunnen uitkramen: TOPSPORT !!

En om het met zijn eigen woorden te zeggen: Foorraaaaal Dooooorgaaaan.

Bij het Alpine Rescue Center vindt deze week de opleiding Mountain Emergency Medicine Winter for professionals plaats. Studenten uit diverse landen (waaronder ook een Nederlander!) trainen in de bergen van Zermatt hoe ze in de winter gewonde bergsporters medische hulp kunnen verlenen. Een van de meest spectaculaire onderdelen is ongetwijfeld de training met de helikopter. Onder de flanken van de Weisshorn en de Zinal Rothorn werd onder meer geoefend hoe je in- en uit moet stappen terwijl de helikopter een zweeflanding maakt en hoe het Multi Evacuation Rescue System (MERS) gebruikt wordt.

Zwevend instappen, een gevaarlijke actie. Klik voor vergroting

Twee studenten en een instructeur in het Metteljoch. Klik voor vergroting

Het MERS systeem in actie. Klik voor vergroting

Het artikel 18 Minuten, waarin reddingsartsen ingaan op de medische behandeling van een lawineslachtoffer, is nu vertaald in het Nederlands.

Download het pdf hier.

Lees het artikel DE RELATIEVE VEILIGHEID VAN TOUW (pdf) dat Michiel Engelsman en Menno Boermans -mede op verzoek van de NKBV- schreven over het thema Meesleurongevallen.

The team at work on Annapurna

ANNAPURNA
On the 28th of april the team was asked to come to the Annapurna mountain where a Spanish expedition was in need. One climber was exhausted after summiting the 8091 meter peak. He said he was snowblind and could not move his hands or legs. It was not clear at what altitude he was located. The rescue team at once started the mission from Kathmandu but could not reach base camp of Annapurna because of the bad weather. They went to Pokhara and spent the night there. The next morning at 6.00 hour in the morning the team started out again and flew to base camp without further problems. After a short meeting with the Spanish expedition leader it became clear that the missing climber was at around 7500 meter altitude. He was not answering the radio anymore. One Sherpa started in the night from camp 4, to try to reach the climber in need. In camp 4 (at 6950 meter altitude) there were three other climbers of the Spanish team, said to have High Altitude Sickness and frostbites.

In a reconnaissance flight, carried out by pilots Sabin Basnyat and Dani Aufdenblatten and a expedition doctor, the team found out that the missing climber was dead. After a short mission briefing in base camp the three other Spanish climbers in camp 4 were evacuated with a sling operation, one by one flown down to base camp at 4000 meter. Because of the high altitude, the the doors of the heli were removed.

The Sherpa who went up in the night, came safe back in camp 4 but did not want to be rescued with the helicopter. He walked down by him self.

MANASLU
On april 26th the team tried to save two missing Korean climbers from 7000 meter altitude on Manaslu. Unfortunately the rescuers located only one climber and found out that he was already dead. Because the terrain was steep and there was no request to recover the body, the team returned without taking the corpse. Lower down seven other climbers and sherpa’s of the Korean team were located. Three of them where at 6400 meter, four at 6200 meter. In four rotations they were evacuated by helicopter and brought down to base camp. All of them where exhausted and one was suffering from mountain sickness. Some had second-degree frostbite on their hands, feet and faces. On another helicopter they were flown to the hospital in Kathmandu.

The heli is approaching camp 2 at 6250 meter

3 climbers are waiting to be rescued at 6400 meter

KYAJO RI
On April 23th the team airlifted the dead body of Danish mountaineer Philip Ulrich at Mt. Kyajo Ri in the Khumbu valley. The climber fell to his death between the summit (6186 meter) and base camp. Sherpas were unable to retrieve his dead body, as he had landed at an inaccessible point. As there was no other way to retrieve the dead body, the Danish embassy finally requested the rescue team for help. The mission was carried out by Capt. Sabin Basnyat and Technician Purna Awale by using a AS 350 B3 helicopter. While Sabin Basnyat controlled the chopper, Purna Awale hung on to a 45 meter long rope and tied the dead body to a harness.

This was the first human sling operation which was carried out by Nepalese Capt. Sabin Basnyat and Technician Purna Awale after receiving training at Air Zermatt in Switzerland last month.

The search and recovery mission at Kyajo Ri

The Nepalese on training in Switzerland. Picture by Menno Boermans

Het Y-couloir op de Aiguille Verte met ongevalsplek

Chamonix- De skiër die vorige week een 500 meter val van de berg Les Courtes overleefde, was Magnus Kastengren uit Chamonix, een skivriend en kennis van de redacteuren van bergredding.nl. De skiër die in het Y-couloir op de Aiguille Verte viel was Andreas Fransson, ook een bekende…

Colin Haley was er beide keren bij en beschrijft op pakkende wijze de beklimmingen die ze maakten en de ongevallen op zijn weblog. Ook bespreekt hij openlijk welke lessen hij geleerd heeft uit het ernstige ongeval op de Aiguille Verte:

“I have of course been playing though my head possible scenarios of how we could have avoided the accident. I don’t think we made any “wrong” choices, as of course everything is more clear and obvious after the fact, but these are some things I have thought of simply to learn from the experience:

-Our first potential way to avoid the accident was of course to not ski the Y Couloir in the first place. We knew it was southwest-facing and would therefore receive strong afternoon sun, but we didn’t anticipate quite such warm temperatures that day.

-After my close call with the first avalanche, we could have waited on the rib between the two gullies until the face began to re-freeze. This could have taken several hours, and would have almost certainly meant descending to the valley by dark, but would have avoided the accident.

-From our safe stance at the rappel anchor, Andreas would have been OK if he had made a traversing rappel on the buttress to skier’s left (as I did after the accident). However, he would have had to switch from skis to crampons to make such a traversing rappel, and from our stance we expected just a quick rappel through the gully and then more skiing below.

-Andreas might have avoided the fall if there were knots in the end of the rappel ropes. However, it might have been even worse for him to be stuck on the rappel ropes in the full force of the avalanche than to be ripped off the rappel ropes with the avalanche. Additionally, if there were knots in the ends of the rappel ropes the rappel anchor (two knifeblade pitons) might have been pulled out, and then we would have both taken the 200m fall (as I was clipped to the rappel anchor), and perhaps no one would have been able to call for a rescue.

Needless to say, the whole experience was very traumatic, and the accident has serious consequences for Andreas. I’m not sure if I will be interested any more in such serious extreme skiing. I am, however, extremely happy that Andreas is alive, and hoping for a good recovery.

Deel 1 en Deel 2