The next step in Himalayan rescue
Nepal/Switzerland- This spring season, Air Zermatt of Switzerland and Fishtail Air of Nepal will join forces to provide the first Himalayan standby helicopter rescue service in history.
A sling rescue with a Lama helicopter. click here for bigger image
From April 24 until June 2, 2010, a Fishtail Air helicopter in the Khumbu area will be manned by a rescue pilot and mountain rescue specialist from Air Zermatt. A second helicopter, flying transport missions in the Dhaulagiri region, also will be on call if needed. In case of an emergency, the team will be able to initiate high-altitude rescue attempts up to 7000 meters within hours of receiving a call.
These professionals will be able to fly a so-called “human sling operation.” Upon arriving at a rescue scene, one specialist will hang from the helicopter on a longline, a rope that can be extended up to 200 meters. After building an anchor and unclipping from the longline, the specialist will examine the patient. The rescuer will maintain contact with the pilot by headset, directing the longline back to his position, then will clip himself and the patient onto the line. Then the helicopter, still dangling the longline, will fly to a level area where a paramedic or doctor is waiting.
This kind of aerial maneuver originated in the Swiss Alps. In 1970, a mountain guide with Air Zermatt performed the first longline mountain rescue on north face of the Eiger. This mission forever changed mountain rescue operations.
But because of an absence of proper helicopters and skilled pilots in the Himalayas, local rescue missions generally do not use longlines. Instead, pilots must land or hover, a challenge for many high-altitude mountainside rescues. There have been only a handful of Himalayan longline rescue attempts, and most were performed by specialized teams from faraway locations.
In 2005, the Pakistan Army successfully plucked Slovenian alpinist Tomaz Humar off Nanga Parbat’s Rupal Face by longline with help from a distance by Air Zermatt. But no rescuer was hanging on the longline to assist him. In his exhausted state, Humar forgot to unclip his ice screw, which nearly caused the helicopter to crash. The new program hopes to increase safety by ensuring that a longline rescue specialist is available at all times to support the pilot and patient(s).
After last year’s failed attempts to rescue Spanish alpinist Oscar Perez on Latok in August and Tomaz Humar on Langtang Lirung in November Air Zermatt discussed options for improving rescue systems and reaction times in the Himalayas.
They hope the new program not only improves these issues, but also supports education for Nepalese pilots who want to learn how to fly longline rescues.
“Last march we invited five members from Nepal to see our operation here in the European Alps,” Swiss pilot Gerold Biner said. “The Nepalese pilots could fly real missions in the Matterhorn area, and at the end we did a rescue exercise with a longline.”
Operations this spring will commence as a trial period. Climbers in need, or their insurance, will pay operating costs as usual. But because of training costs, Air Zermatt and Fishtail Air are searching for sponsors. If all goes well this year and enough money is raised, they will continue high-altitude, on-call rescue services in future seasons. The team will pilot one AS 350 B3 helicopter, also known as a Squirrel, which can perform longline rescues up to 7000 meters.
vrijdag 23 april 2010, 22:50 uur
http://www.myrepublica.com/portal/index.php?action=news_details&news_id=17826
zaterdag 24 april 2010, 12:23 uur
Op het eerste gezicht klinkt het mooi dat men nu ook in de Himalaya bergbeklimmers kan redden met longlines en heli’s. Toch vind ik dit een geen fijne ontwikkeling.
Het niet gered kunnen worden was tot nu toe altijd deel van het avontuur dat je aan gaat in de Himalaya. Als Himalaya-klimmer zorg je voor de perfecte voorbereiding, training en expeditie organisatie en kies een berg en route uit bij je mogelijkheden en ervaring.
Gered kunnen worden met een heli zal juist in het Everest-Khumbu gebied leiden tot verdere verwatering van normen en waarden van klimmers en de trend van consumptief klimmen zal doorzetten. Helemaal in combinatie met de vele commerciele expedities in dat gebied.
Kortom, wat mij betreft zijn er nuttiger taken voor heli’s te verzinnen in de Himalaya (waarvoor ze gelukkig ook worden gebruikt) en laat die klimmers zichzelf en hun teammaten maar redden als ze in de Himalaya in problemen komen.
Wie dat risico niet aan durft te gaan kan er voor kiezen om in de Alpen te blijven waar de reddingsdiensten prachtig werk verrichten.
zaterdag 24 april 2010, 18:00 uur
Kan me gedeeltelijk vinden in Melvin zijn redenering. Bij bergen als Everest zijn relatief veel niet ervaren mensen die nu ook nog eens de makkelijke uitweg gepresenteerd krijgen. Denk ook aan alle record freak shows met kinderen, bejaarden, invaliden, en weet ik veel wat allemaal.
Aan de andere kant: ook bij serieuze klimmers komen ongelukken voor. En hoe dan ook: het is onmenselijk om mensen maar te laten verrekken terwijl ze eigenlijk gewoon gered kunnen worden.
Overigens wordt er ook nu al gevlogen in b.v. de Khumbu. Ik meen dat dat vooral i.v.m. hoogteziekte gebeurt.
Men kan deze nieuwe ontwikkeling ook als een stimulans voor Himalaya-landen zien w.b.t. technische en economische ontwikkeling.
zaterdag 24 april 2010, 18:39 uur
Hoi Melvin,
Jouw standpunt is er een die we de afgelopen dagen meer hebben gehoord. En als klimmer kan ik me er goeddeels in vinden. Als hulpverlener speelt er echter iets anders: “ons” standpunt is dat als je een leven kunt redden, je dat moet doen.
En dat is waar het bij dit project om gaat: verschil uit maken tussen leven en dood. Het is (voorlopig) niet zo dat iedereen zomaar van een berg geplukt wordt. Er zijn bepaalde voorwaarden: het moet bijvoorbeeld een levensbedreigende situatie zijn. De afgelopen jaren zijn er mensen dood gegaan, die met een heli gered hadden kunnen worden. Dat is -vooral voor de nabestaanden- een pijnlijk besef.
Uiteraard zullen er neveneffecten optreden van de mogelijkheid om gered te worden, maar het is denk ik aan de alpinisten zelf om de waarden en normen met elkaar (opnieuw) te bepalen. Het staat elke alpinist vrij om wel of geen hulp van een heli in te roepen. Als voor jou als alpinist het heel belangrijk is om geen redding te kunnen krijgen, roep je geen hulp in. Net als dat je de keuze hebt in welke route je klimt, in welk jaargetijde je die klimt, of je voor een alpiene stijl gaat en of je wel of geen gebruik maakt van zuurstof. De enige die deze keuzes maakt, ben jij als alpinist zelf.
Een van de punten die ik zelf interessant vindt: wat is in deze het verschil tussen de Alpen en de Himalaya? Waarom in de Alpen wel gered willen worden en in de Himalaya niet? De komst van helireddingen in de Alpen heeft misschien een klein beetje de sport veranderd, maar er worden in de Alpen nog wel degelijk enorme alpiene prestaties neergezet. Ondanks de mogelijkheid van een redding vanuit de lucht…
Overigens zijn “wij” heel benieuwd naar alle meningen. Het is een proefproject, en na dit jaar zal deze worden geëvalueerd.
Ciao!Menno
maandag 26 april 2010, 11:47 uur
Hoi Menno,
Ik twijfel geen moment aan de integriteit van de bergredders en de goede bedoelingen achter het mensen redden in de Himalaya. Het verschil tussen de Alpen en Himalaya is dat de Himalaya zich bevindt in gebieden die wij ontwikkelingslanden noemen, waar men tekorten heeft aan de meest basale voorzieningen. Medische voorzieningen, ziekenhuizen, artsen,voldoende goede scholen en leraren, schoon drinkwater en in sommige gevallen zelfs geen waarborg van stabiele politieke situatie, vrede, veiligheid, goede landbouw technieken voor efficiente voedselproductie, gelijke rechten voor man en vrouw voldoende goed voedsel voor iedereen. Deze opsomming is niet comleet.
In die context vind ik het niet verantwoord dat er ook maar 1 cent wordt besteed aan het opzetten en trainen van een reddingsdienst voor het redden van een paar avonturiers die zichzelf zonodig moeten meten met de moeilijkste of hoogste Himalaya bergen, inclusief mezelf (als dat van toepassing zou zijn geweest).
Mijn bescheiden mening is dat we beter kunnen voorzien in de een van de vele basics waarvan hierboven voorbeelden. Daarvan profiteren veel meer mensen.
In de Alpen-landen zijn al die basics wel goed voldaan en kunnen we ons bezig houden met nog meer luxe, het redden van bergbeklimmers.
Hartelijke groet,
Melvin